Od A do Z cz.2

Czas na drugą odsłonę naszego cyklu „od A do Z”, w którym każdej literze odpowiada hasło z dziedziny spawalnictwa. W drugiej części litera „B”, a za nią „bainit”. Choć sam termin może niewiele mówić, ma ze spawaniem dużo wspólnego.

Bainit jest składnikiem strukturalnym wielu stopów żelaza. Powstaje on z rozpadu austenitu w przedziale temperatur: między temperaturą powstania perlitu i początkiem pojawiania się martenzytu. Brzmi groźnie, ale chodzi tu o temperaturę 250-550 stopni Celsjusza. Zjawisko ma charakter częściowo dyfuzyjny. Przy przemianie bainitycznej strukturę tego składnika jest trudno odróżnić. Obserwator powinien cechować się odpowiednią wiedzą i doświadczeniem. Osnowę bainitu tworzą kryształy przesyconego stałego węgla w żelazie. Rozróżnić można bainit górny (twardość ok. 450HRC, słaba ciągliwość, słaba odporność na pękanie) oraz bainit dolny (55HRC, odporność na ścieranie oraz pękanie).  Bainit ma zastosowanie między innymi w stalach z dużą odkształcalnością, stalach bainitycznych na szyny kolejowe czy stalach na elementy tłumiące drgania.

W kolejnej części „od A do Z„: czas główny, pomocniczy i wykonania.