Rodzaje cięcia

Cięcie jest to operacja rozdzielania materiału. Idealny proces cięcia to rozdzielenie wiązań atomowych w płaszczyźnie cięcia wzdłuż określonej linii bez wpływu na stan fizyczny materiału. Metody cięcia różnią się ilością zużytej energii, szybkością cięcia, wielkością ubytku materiału, wpływem cieplnym na cięty materiał, jakością ciętych krawędzi.

Przy doborze metody cięcia należy uwzględnić: rodzaj materiału, grubość, wymaganą jakość i dokładność cięcia, szybkość cięcia, obróbkę na gotowo i cenę urządzenia i koszty procesu. Rozróżniamy cięcia:

  • Skrawające – zwane przecinaniem, które wykonywane piłami uzębionymi lub nieuzębionymi. Stosowane najczęściej przez producentów wyrobów i półwyrobów hutniczych do ciecia bloków, wlewków, rur, prętów i kształtowników.
  • Plastyczne, w którym dokonuje się podział metalu z naruszeniem jego spójności bez powstającego ubytku (wiórów, produktów spalania lub stopienia). Dzieli się na wycinanie, odcinanie, rozcinanie, dziurowanie, okrawanie, nacinanie. Wykonuje się je za pomocą krawędzi tnących narzędzia na prasach lub nożycach. Wykorzystywane przez producentów i firmy handlowe do cięcia blach cienkich i taśm. Cięcia na prasach za pomocą wykrojników to wykrawanie.
  • Termiczne tlenem – spalanie podgrzanego płomieniem gazowym metalu w strumieniu czystego tlenu, który z dużą prędkością utlenia i nadtapia cięty metal na całej jego grubości i wyrzuca ze szczeliny cięcia produkty reakcji utleniania i ciekły metal. Do przeprowadzania procesu niezbędne jest podgrzewanie obszaru cięcia do odpowiedniej temperatury za pomocą gazu palnego. Proces prowadzi się za pomocą specjalnych palników, które mieszają gaz palny i tlen tworząc płomień podgrzewający oraz doprowadzają do obszaru cięcia koncentryczny strumień tlenu tnącego. Idealny sposób cięcia to rozdzielenie wiązań atomowych w płaszczyźnie cięcia wzdłuż określonej linii bez wpływu na stan fizyczny materiału. Metody cięcia różnią się ilością zużytej energii, szybkością cięcia, wielkością ubytku materiału, wpływem cieplnym na cięty materiał, jakością ciętych krawędzi.
  • Łukowe – polegające na wytapianiu lub wypalaniu szczeliny cięcia ciepłem łuku i elektrycznego swobodniej jarzącego się pomiędzy elektrodą, a ciętym materiałem.
  • Strumieniem wodnym – odbywa się na zimno i polega na wykorzystaniu skoncentrowanej energii silnie sprężonego strumienia wody przepuszczanego przez dyszę o bardzo małej średnicy, przez co uzyskuje się prędkość strumienia nawet trzykrotnie przewyższającą prędkość dźwięku. Usuwanie materiału ze szczeliny cięcia odbywa się w wyniku procesu erozji i zmęczenia ścinającego. Dla wspomagania procesu w przypadku twardych materiałów do strumienia wody wprowadza się pod wysokim ciśnieniem proszek ścierny. Wodą można ciąć praktycznie wszystkie materiały z wyjątkiem diamentu. Metoda jest ekologiczna – nie wydzielają się żadne gazy i pyły.