Problemowy materiał – aluminium

W przemyśle można spotkać się z różnymi tworzywami, które należy ze sobą trwale złączyć. Jednakże należy pamiętać, że większość spawarek nie nadaje się do danego materiału. Niektóre materiały stanowią wyzwanie nawet dla migomatów.

Jednym z materiałów, który potrzebuje więcej wysiłku w toku spawania, jest zdecydowanie aluminium. W trakcie tego procesu spawacz powinien pamiętać o reakcjach chemicznych metalu i tlenu. Tworzący się w ten sposób tlenek jest mocny ale jednocześnie roztapia się w bardzo wysokiej temp. 2050°C . Tego typu parametry chemiczne zakłócają spawaczowi uzyskanie odpowiednich spoin. Biorąc pod uwagę większy ciężar tlenku w porównaniu do stopionego metalu, może spowodować w nim wtrącenia. W związku z powyższym, zanim majster podejmie się próby spawania, powinien metal oczyścić z tlenku przy pomocy szczotki ze stali nierdzewnej. Dodatkowym kłopotem podczas spawania aluminium jest również powstawanie porów. Ich uwidocznienie się spowodowane jest wydzielaniem wodoru w postaci bąbelków gazu. Ma to miejsce w czasie stygnięcia roztopionego elementu, ponieważ wodór zatrzymuje się w nim tworząc porowatość.

Właściwie dzisiejsza technologia umożliwiła spawanie tego materiału różnymi metodami, niemniej jednak w praktyce tylko kilka z nich są najskuteczniejsze. Pierwszą z nich jest spawanie za pomocą migomatu, a drugą ze spawarką TIG. Za sprawą spawania ługowego w osłonie gazu chroniona jest elektroda oraz stopiony element przed utlenianiem oraz chłodzeniem elektrody. W przypadku spawania bardzo cienkich blach do 1mm, stosuje się spawarki TIG. Natomiast do materiałów grubszych, osiągających ponad 1mm, zazwyczaj wykorzystuje się migomaty. Aczkolwiek istnieje także możliwość pracy z cieńszymi częściami, w tym celu należy użyć w spawarkach MIG hak pulsacyjny.