Źródła prądu spawania

Źródła prądu przeznaczone do różnych metod spawania muszą posiadać specjalne właściwości z uwagi na charakterystykę łuku spawalniczego. Żeby umożliwić zajarzenie i podtrzymanie łuku, napięcie na zaciskach źródła prądu musi zmieniać się w zależności od tego jakie jest natężenie prądu, w taki sposób, żeby charakterystyka statyczna źródła przecinała w dwóch punktach charakterystykę łuku.

Ogólnie źródła prądu spawania można podzielić następująco:

- źródła prądu stałego, jakim są prostowniki spawalnicze i spawarki wirujące,

- źródła prądu przemiennego, czyli na przykład transformery spawalnicze.

Jednak z punktu widzenia spawania, ważniejszy jest podział na następujące dwa źródła prądu spawania:

- źródła z opadającą charakterystyką statyczną

- źródła ze sztywną charakterystyką statyczną

Uogólniając, źródła z opadającą charakterystyką statyczną stosujemy w tych metodach spawania, gdzie występują średnie gęstości prądu, czyli np. w spawaniu elektrodami otulonymi czy spawaniu metodą TIG lub łukiem krytym gdzie d>3 mm. Natomiast źródła o sztywnej charakterystyce (gdzie występują zmiany napięcia – 2 V na 100 A) zastosujemy w metodach spawania o dużych gęstościach prądu, czyli np. w metodzie spawania MIG, MAG i łukiem krytym (d<3 mm).

Przy spawaniu en ligne casino france w zasilaniu łuku bierze udzial źródło prądu, dlatego należy rozpatrywać łącznie charakterystykę statyczną źródła prądu i łuku. Jednak rozróźnia się tu dwa przypadki:

  1. źródło – charakterystyka stroma, łuk – płaska

  2. źródło – charakterystyka sztywna, łuk – wznosząca.

W pierwszym przypadku dużym zmianom napięcia odpowiadają małe zmiany prądu, przy czym im bardziej stroma jest charakterystyka, tym zmiany prądu są mniejsze. Takie rozwiązanie jest korzystne np. przy spawaniu elektrodami otulonymi, ponieważ w tym przypadku zależy na utrzymaniu stałego prądu spawania przy nieuniknionych zmianach długości łuku i związanymi z tymi zmianami napięcia łuku.

W drugim przypadku małe zmiany napięcia wywołują duże zmiany napięcia prądu, co wykorzystuje się w systemie samoregulacji długości łuku przy spawaniu metodami MIG i MAG. Omówione dwa przypadki znajdują praktyczne zastosowanie przy zasilaniu głowic automatów i półautomatów spawalniczych.