Wszystko na temat FCAW

FCAW to skrót pochodzący od określenia Flux-Cored Arc Welding i oznacza jedną z metod spawania. Najbardziej zbliżona jest do techniki MIG, a podstawowym różniącym je czynnikiem jest topnik lub substancja wytwarzająca gazy ochronne (inner shield), znajdujące się wewnątrz drutu. Błędnie nazywana jest również metodą MAG, różniącą się jednak sposobem podawania topnika ( metodzie MAG topnik znajduje się w otulinie).

Techniką FCAW najczęściej łączy się stale stopowe. Używa się w tym celu drutu z rdzeniem metalowym, który zawiera (poza topnikiem) sproszkowane metale: nikiel, chrom itp. Sam drut powstaje z taśmy stalowej, którą tworzy się ze specjalnych rolek formowanych na kształt litery „U”, po czym wsypuje się proszek. W następnej kolejności drut jest zamykany wędrując przez kolejne rolki formujące i przeciągany przez oczka diamentowe w celu zmniejszenia do potrzebnej średnicy. Ze względu na podatność drutu na zgniecenie, należy używać specjalnych rolek perforowanych VR. Podczas spawania drutem rdzeniowym na masie występuje „+”, podczas gdy na uchwycie mamy „-” (inaczej niż w metodzie MIG/MAG) Tak jak przy elektrodzie, drut kierujemy po spoinie.

Spośród zalet wymienić można dużą wydajność (bez częstych zmian elektrody), możliwość spawania w zamkniętych pomieszczeniach (topnik chroni przed utlenieniem spoiny). Łatwość tej metody sprawia, że spawacz nie musi mieć specjalnie dużego doświadczenia ani umiejętności. Ostatecznie otrzymujemy wszystkie zalety technik spawania elektrodą otuloną i metodą MAG. Wadą jest stosunkowo wysoka cena drutu oraz konieczność używania dedykowanych spawarek ze względu na zmiany biegunowości.

Metodę FCAW najczęściej stosuje się w przemyśle stoczniowym stoczniowym, w drobnym rzemiośle (przy okazjonalnym używaniu np. do spawania punktowego, drobnego serwisu naprawczego, etc. ). Poniżej przedstawiamy schemat spawania metodą FCAW.