Metody spawania – plusy i minusy

Spawalnictwo to dziedzina, w której wyróżnić możemy różne metody pracy. Spawanie MMA, MIG/MAG i TIG to najważniejsze z technik przydatnych spawaczowi. Każda ma swoje wady i zalety, każda jest mniej lub bardziej przydatna do pracy z określonym typem materiałów. Podczas pracy możemy używać różnych spawarek, na rynku dostępne są także spawarki wielofunkcyjne przeznaczone do spawania każdą metodą. Czym się różnią i gdzie znajdują swoje zastosowanie?

Spawanie MMA, czyli Manual Arc Welding to metoda z wykorzystaniem elektrody otulonej. Jest najstarszą i zarazem najbardziej uniwersalną metodą spawalniczą. Elektroda otulona jest złożona z metalowego rdzenia, które pokryte jest prasowaną otuliną. Między końcem elektrody a materiałem, który spawamy, tworzy się łuk elektryczny. To, co wyróżnia metodę MMA spośród innych, jest skracalność elektrody. Dużo zależy od umiejętności spawacza, który musi utrzymać stałą odległość między elektrodą a jeziorkiem spawalniczym. Zaletą spawania łukowego jest możliwość pracy z różnymi rodzajami metali i ich stopów. Spawanie elektrodą otuloną możliwe jest w praktycznie w każdej pozycji, także w terenie, a nawet pod wodą. Możemy spawać cienkie i grube elementy, a spawarki są dość tanie i mobilne. Pamiętajmy jednak, że metoda MMA jest czasochłonna, wymusza na nas wymianę elektrod i jest wrażliwa na wilgotność.

Spawanie

Spawanie MIG/MAG to łuk elektryczny, który tworzy się między topliwą elektrodą, a spawanym materiałem. Całość chroniona jest gazem osłonowym, MIG (Metal Inert Gas) to osłona gazem obojętnym, MAG (Metal Active Gas) to gaz aktywny. O spawaniu MIG/MAG mówimy używając migomatu bądź półautomatu. Zaletą tej metody jest uniwersalność, większa wydajność niż podczas spawania metodą MMA oraz całkiem niski koszt zakupu materiałów. Nie bez znaczenia pozostaje także dobra jakość spoin. Aby nie było jednak tak pięknie, jakość ta w dużym stopniu zależy od umiejętności spawacza, swoją cenę mają także migomaty. Podczas spawania z osłoną gazu aktywnego (MAG) możemy spotkać się z przeklejeniami i porowatością spoin.

Spawarki TIG służą do pracy, w której wytwarzany jest łuk elektryczny poprzez nietopliwą elektrodę wolframową w osłonie obojętnego gazu. Łuk topi powierzchnię materiału, ale TIG nie wymaga stosowania dodatkowych materiałów. Jak w pozostałych metodach, tak i TIG jest uniwersalny, a na dodatek umożliwia spawanie bardzo cienkich blach. Zaletą jest także czystość i jakość spoin, łatwa kontrola jeziorka spawalniczego oraz brak rozprysku. Jest jednak „ale”. Niewielka prędkość spawania, mała wydajność przy elementach grubszych oraz jakość spoin, która bardzo wiele zawdzięcza możliwościom spawacza – to najważniejsze wady spawania metodą TIG.

To oczywiście skrócony opis metod spawalniczych, każda zawiera bowiem szczegóły i szczególiki i jest szczególnie wielbiona przez różne osoby. Poznanie wszystkich gwarantuje dobry dobór metody do pracy i wykorzystanie w określonej sytuacji.