Uprawnienia spawaczy

Każdy profesjonalny spawacz powinien mieć uprawnienia do wykonywania zawodu. W Polsce nadają je Instytut Spawalnictwa w Gliwicach, Urząd Dozoru Technicznego oraz Polski Rejestr Statków. Świadectwo egzaminu kwalifikacyjnego ważne jest dwa lata, pod warunkiem, że spawacz nie miał przerwy w pracy dłuższej niż sześc miesięcy. Oto najważniejsze informacje o uprawnieniach spawacza.

Uprawnienia spawacze otrzymują podczas egzaminu kwalifikacyjnego przeprowadzanego w zależności od spawanego materiału, wg EURONORM:
PN-EN 287-1 -> stal
PN-EN ISO 9606-2 -> aluminium i stopy aluminium
PN-EN ISO 9606-3 -> miedź i stopy miedzi
PN-EN ISO 9606-4 -> nikiel i stopy niklu
PN-EN ISO 9606-5 -> tytan i stopy tytanu
PN-EN 13133:2002 -> lutowanie twarde
PN-EN 13067:2005 -> spawane i zgrzewane połączenia z termoplastycznych tworzyw sztucznych.
PN-EN 1418:2000 -> nastawianie zgrzewania oporowego dla w pełni zmechanizowanego i automatycznego spajania meta

Oznaczenie uprawnienia spawacza jest zapisem przebiegu egzaminu praktycznego. Do zapisu służą zmienne:
numer normy wg której odbył się egzamin
oznaczenie numeryczne metody spawania wg EN-ISO 4063
typ wyrobu: blacha (P), rura (T)
typ spoiny: pachwinowa (FW), czołowa (BW)
oznaczenie cyfrowe grupy lub podgrupy materiałowej wg PN-CR ISO 15 608
materiały dodatkowe do spawania
wymiary złącza próbnego: grubość materiału (t), średnica zewnętrzna rury (D)
pozycja wykonania spoiny wg EN ISO 6947
szczegóły wykonania spoiny

Dla spawaczy kadłubowych lub elektrycznych stali najbardziej potrzebne będą uprawnienia do spawania metodami:
łukowym drutem proszkowym w osłonie gazu aktywnego (nr metody 136)
łukowym elektrodą topliwą w osłonie gazu aktywnego (135)
łukowym elektrodą otuloną (111)